Przedmioty naukowe w ogólności cz. 25

O ilości wiedzy, którą ma dawać nauka wychowawcza, stanowi dydaktyka. Dla dydaktyki zaś w tej mierze miarodajną jest kultura. Dydaktyka odczuwa jej zmiany, lecz z natury rzeczy wypada, że działanie jej jest zawsze powolniejsze, ponieważ nie może pierwszych lepszych drgań kultury uważać za objaw ogólny i obowiązujący, lecz musi odczekać stałych i pewnych jej zwrotów. Stąd pochodzi, że w wyborze przedmiotów kształcenia i w wyznaczaniu miary wiedzy dydaktyka okazuje pewien konserwatyzm. Dopiero, kiedy kultura robi stanowczy zwrot, postępuje za nim także kształcenie młodzieży. W ten sposób odczuwa się w wykształceniu wszelkie zmiany w naukowej kulturze.

Wybitny dowód na stwierdzenie tego zjawiska mamy w nauce języków. Aż do wieku osiemnastego języki starożytne, a zwłaszcza łaciński, miały w wyższym wykształceniu obszerne, prawie wyłączne panowanie. W końcu wieku osiemnastego zanosiło się na to, że znikną z widowni jako przedmiot nauki. Wiek dziewiętnasty uratował ich byt, ale odtąd ich wziętość stale maleje, tak że dzisiaj stanęły już na przełomie i dalszego ograniczenia znieść nie mogą. Dalsze ograniczenie równałoby się ich usunięciu. Czy utrzymają się dalej jako przedmiot kształcenia, czy też będą musiały zupełnie ustąpić, przesądzać nie można. Jak przed laty przeszła przez kulturę europejską trzecia fala humanizmu, któż może zaręczyć, że ten objaw się nie powtórzy ? Co prawda, niema na razie widoków, że to nastąpi.

To Cię może zaciekawić:

– Ray-Ban Aviator
– szkolenia dla firm
– korepetycje Kraków